Week 3 & 4 : maandag 15 - 29 februari
Dag 13 : 15 februari : 3e petal meditatie en farm day
Het begon vandaag allemaal heel voorspoedig... Onheilspellend he?
Achteraf bleek het ook allemaal mee te vallen maar het was niet fijn en niet zo simpel om 'in de flow' te blijven...
Netjes op tijd wakker vóór de wekker. Lekker op dakterras mijn 4-richtingen yoga oefeingen gedaan plus nog wat extra's.
Gemediteerd met de achtergrond van http://www.omharmonics.com/ die ik gisteren vond. Niet dat dat heel veel uithaalde maar toch. Misschien beter niet de noisecancelling headphones gebruiken?
Wèl met de klankschaal gewerkt zoals elke dag. Gaat nu al best goed :-)
Banaan voor ontbijt, rode en kleine gele met spirulina van de Windarra farm :-)
Zo proef je er niks van en het is crunchy! ;-)
En dan begon het... Die kapotte knaldemper is ècht een probleem. Zelfs Vareeppan zegt er iets van...
Dus terug naar de garage die 'm gemaakt had. Bleek later dat het kwam omdat ik weg was gereden met het slot er nog op en dat was er in getrokken... Eigen schuld... Had ie me ook gelijk kunnen zeggen want zij hadden het wiel er af gehad en moeten dat gezien hebben... Ach...
Maar eerst lekker naar de petals om te mediteren!
Vandaag neem ik 'Progrès' rood
zien waar ik allemaal vooruitgang heb geboekt en waar ik verder aan moet werken...
Is een beetje zoals volhardendheid maar toch anders...
*Ik voel me al meer op mijn gemak hier
*Ik heb mijn plekje, voel me daar thuis. Op de farm ook.
*Ik heb mijn plekje op de farm.
*Besloten om vandaag aan te dringen bij Krishna ivm mijn 'lidmaatschap' van Auroville (en ook gedaan. Maar zal niet meevallen zei ie al...)
*Veel ikken maar ja het gaat over mijn ;-) Ik ken al heel wat mensen
*Ik heb mijn scootertje en dat wordt straks gemaakt (en dat is ook gelukt Txs Flow! :-)
*Besloten om hier de drie maanden te blijven en aan Vareeppan laten weten.
*Mijn budget valt goed mee. 2.5€ vaste kosten per dag zonder 10€ voor de kamer. Dat houden we wel vol ;-) Extra's zoals kleren en zo is iets van 5€/dag Dus da's 525€ per maand...
*Nog niet in contact met de unief maar dat kan wel effe wachten
*Al flink de rust gevonden om me daar niet teveel over op te winden. (Ik hoor het instemmend geknor tot hier ;-)
*Die limonade juffrouw houdt me aan het lijntje maar ik ging toevallig effe kijken in het visitor center bij de housing en blijkt dat die juffrouw daar mij herkende als degene die haar had gecontacteerd ivm de limonade... de concurrentie! ;-) Flow-Flow-Flow!:-)
*........
Lekker bij zijn buurman met een drankje zitten lezen in 'On women' van Sri Aurobindo (stevige kost die vrouwen! ;-) en wachten op mijn garagist en me niet opgewonden toen het niet een half uur maar anderhalf uur bleek te duren...
Ze strijken hier nog met houtskool!
Het was al etenstijd toen ik daar klaar was en ik wilde niet alleen voor lunch komen opdagen dus lang de weg een van de resto's geprobeerd. Een Duitser (nicht? ;-). Niet slecht maar bij ons is het beter... ;-)
En die expats hebben niet veel idee hoe ze een resto moeten runnen he?
Zoiets als een B&B beginnen in Zuid-Frankrijk... It's not as easy as it looks...
Zooo wat selfies bij Purushat die alweer een ander rijstveld aan het oogsten is... en het veld dat ik aan het 'mulchen' ben... (stro terug erop om te voorkomen dat er andere pioniers-planten op 'springen')
met mijn gekke handdoek op mijn hoofd... Die me volgens mij wèl al een paar keer van een zonnesteek gered heeft! ;-)
Klaar!
De basilicum heeft mijn roofbouw-oogstaanval overleefd
Samen met Matt het volgende veld onkruidvrij gemaakt.
En toen was het half vier. Tijd om te douchen en klaar te maken om naar Nandi de limonade dame te gaan. Dat ging weer niet (is die mij aan het testen of zo? ;-) en dus morgen. De oven werkte niet dus ze kon niks tonen. We zien wel waar dat toe leidt.
Naar huisvesting gevraagd bij haar want ze runt ook een guesthouse.... Bij haar 650R voor single kamer en vrij vanaf maart. Is OK maar ja... Dan zit ik nu eigenlijk beter. Maar die verrekte Aurocard!
Dat moèt op een andere manier te doen zijn!
Een ander guesthouse bezocht. Bobby's 600R in maart en 500R in april voor single en daar is wèl een keuken. En natuurlijk veel andere mensen dus dat kan tof zijn... Maar ook vreselijk veel muskieten!
Scooter 1500/maand.
Toch effe naar visitor center en daar vragen.
Gelijk siroop gekocht van de Aparajita bloem. Heerlijk! En goed voor je geheugen blijkbaar. En dat groeit bij ons op de farm in het wild. Dus ik er daar lekker veel van...
OMG ik zoek het even op en...?
Guess why the name? En ik maar smikkelen ;-)
Blijkt die juffrouw in het housing center dus de vrouw van Auro Amirtham te zijn!
Ze gaat me per email antwoorden ivm afspraak. Dat klikt al wat gemakkelijker.
Die andere is lief maar ik denk wat achterdochtig en totààl niet business oriented...
Mag toch wel als je een bedrijf runt he? Het is geen winkeltje spelen...
Naar huis, niet meer naar het strand. Misschien morgen.
Onderweg mijn tweede begrafenis. Nu met beeld en klank...
Dit is de afslag naar Auromodele : waar ze die spullen van ge-upcyclede magneet tape maken etc... Daar wil ik ook nog eens langs... Tja grootse plannen maar ik heb tijd...
Gestopt voor een omelet en 2 barota's met veggie gravy en een filmpje van gemaakt. Vond ie ook tof :-)
Een foto zonder verkeer ervoor is quasi onmogelijk ;-)
Papaya ernaast gekocht.
Catch of the day! Yummie!
Tot morgen!
Dag 14 : dinsdag 16 februari : dit zou een volle dag farm moeten worden...
Netjes de wekker gezet om 7.30 en daarvoor al wakker van een slechte droom. Oefeningen op het dakterras gedaan en klaar om te vertrekken... Staat Mr Vareeppan voor de deur met ontbijt! :-)
En het voorstel om een kast uit te ruimen zodat ik mijn kleren daarin kan leggen...
Dat was lekker! Ik denk sojaballetjes en die opgeblazen dingetjes had ik al veel op straat gezien...
Dus maar tegen half 9 op 't werk aangekomen. Sarah bleek een motorongeluk gehad te hebben en thuis te zitten. Het ging kennelijk redelijk met haar maar ze heeft het precies wel zwaar de laatste tijd...
Dat wilde nu wel zeggen dat er geen echte kok aanwezig was... en dat Pushkar de designated cook werd. Die deed dat eigenlijk verbazingwekkend goed.
Ik acht dat hij in paniek ging slaan quod non en dat ik me niet ging kunnen inhouden om in te grijpen... quod non ;-)
Ik was de toegeweide en betrouwbare medewerker...
Eerst een soort boontje (3x met pompwater en dan met gefilterd water gewassen en gesneden, komkommers gewassen en in plakken, radijzen geschild en tot spaghetti-slierten geraspt, rucola gewassen, peterselie gewassen en gesneden, chiku gesneden en de te rijpe klaar gemaakt om er ijs van te maken. En toen was het lunch... dus een al met al rustige ochtend.
En hibiscus en Aparajita gehaald uit de tuin om er siroop van te maken. Flink gelachen met mijn kleurenblindheid... Ik kon die bloemen niet zien terwijl Yeyee ze vanuit de keuken in de boom zag hangen... Die was met haar schattige zieke dochtertje toch komen opdagen om ons te helpen in de keuken.
We gingen eigenlijk worteltaart maken vandaag maar zonder haar werd dat moeilijk en al helemaal toen er bleek dat er geen wortels te krijgen waren, dat die besteld moesten worden.
Dus uiteindelijk tegen morgen besteld en ik ben receptmeester omdat ik zo goed had opgelet en genoteerd bij het maken ;-)
Morgen samen met Jaime.
En Krishna vroeg 's middags of ik toch zeker tot 's avonds bleef helpen want er is kennelijk een diner en hij treedt op. Ze waren aan het oefenen toen wij na lunch
het zoveelste rijstveld aan het rooien waren om er nog meer tomaten op te planten (laatste van het seizoen kennelijk). Eerst rijst oogsten, dan uitkloppen, stengels/hooi aan de kant, dan het zwaarste : de stoppels en onkruid weg met de mamatee/mumpty... back breaking! Weer een blaar erbij net nu de anderen bijna genezen zijn... Ik krijg mijn fitness hier wel ;-)
Alles op hopen harken en op de randen leggen. Water op het veld laten lopen. Randen ophogen. Gaten graven voor de tomatenplanten op 1M uit mekaar. Kruiwagens mest ophalen die geïnfesteerd zijn met rode mieren dus daar moet je enorm mee uitkijken en omheen graven. Gaten mixen metmest, dichtgooien, planten erin tot net onder de èchte bladeren (die twee eerste tellen niet). Water er rond gieten en we zijn eindelijk klaar... Dan nog veld 2, 3 en 4 van het kwadraat!
Om half vier effe gedoucht, (terwijl ook een skype gedaan met Laurence ;-) en vertrokken naar Mme Kombucha... Een uur gewacht, ze is kennelijk getrouwd met een Belg uit Antwerpen! Guido Ryckaert... familie van Rik de waterpolo ref? Ik heb 't 'm gevraagd ;-)
Kombucha is dus een (lelijke! ;-) paddestoel en je recycleert gekookte en afgekoelde zwarte thee met suiker erop.
Ze had ca. 5 tienliter emmers staan, maakt alleen op bestelling en verkoopt zoals gedacht alleen bij Grinde superarkt in centrum Pondi.
Volgens ij niet eens in alle Auroville resto's en café's te krijgen... Nog nooit naar Pothys geweest, maar ging ze nu eens doen. Yeah right.
Ach, aardige vrouw. We gaan zien. Ik zie mezelf ook niet echt Kombucha verkopen...
Ze maakt ook pindakaas etc. Dat loopt kennelijk beter...
Op weg naar huis effe gestopt voor dinner maar ik was te vroeg...
Zodirect om 19.15 kan ik naar de hoek van de straat om een 'Mustapha' te halen... Een soort speciale barota met ei etc... Ben benieuwd!
Lekker op mijn terrasje met mijn gescoorde kombucha en een chiku. Ineens een beetje een 'birds'-gevoel als er enorm veel va die zwarte vogels neerstrijken op de gebouwen rond me en op het mijne. Het zijn zij die 's morgens zo'n ongelofelijk lawaai maken! En dan voeren ze die ook nog om MIJN dakterras! Toch eens vragen of ze daarmee willen stoppen? Of toch waarom ze dat doen... Brengen die geluk of zo?
Nog met Julia afgesproken voor eten en een ijsje in 't stad...
Kaarthik (tegenover het ijssalon) schijnt lekker eten te hebben... Misschien straks eens proberen.
Inderdaad de hele dag in de keuken...
Uitdaging & : raw carrot cake maken terwijl ik die eigenlijk maar één keer heb zièn maken door Sarah en toen notities heb genomen...
Samen met Joseph (de goeroe-looking Indiër in de foto's ;-) gaan we aan de slag.
Geen 5KG wortelen maar 3... Wèl ook rode wortelen :-)
het loof gaat in de pesto
Niet gisteren al begonnen en alles een nacht in de diepvries kunnen laten rusten maar alles in één dag.
Op een dag dat er ook een feest voorbereid werd dus veel extra werk en een diepvries die niet kon vriezen want hij ging de hele tijd open en dicht...
Maar tòch is ie gelukt! :-)
OEF! die vage driehoek is dus een raw carrot cake met cashew icing... En er zelf samen met Sosumi ook maar een geproefd. Hij was omgevallen bij het serveren... ;-)
Na lunch mee te hebben voorbereid en opgediend, dan begonnen aan de mise-en-place voor vanavond
En dan is het tijd om aan het feestje te beginnen. Jaime staat te wachten om te mogen uitserveren...
Tegen 9 uur ben ik toch klaar om de (donkere) rit naar Pondi te beginnen...
Maar tòch blij om daar naartoe te kunnen ;-)
Effe stoppen om toch maar een paar pintjes te gaan scoren... 75R/st/650ML
Het lijkt wel illegaal!
Toch ook minder goed nieuws want ergens in het gewoel kwam Krishna tegen mij vertellen dat 'als er iemand vroeg wat ik hier deed, dan was ik zèker niet aan het volunteeren'
Alsof ik zwart werk...
Ik denk dus niet dat hij iets voor mij gaat kunnen/willen regelen...
We zien wel waar het einde van de maand toe leidt.
Het hoeft ook niet persé maar ik wil wèl nog allerlei dingen kunnen gaan doen.
Eens onderzoeken vandaag...
Volgende petal : PEACE : full blue
We zijn er al mee bezig!
Straks met Julia naar Hugging Mama als Miss Julia tenminste niet van idee verandert ;-)
Heerlijk gaan brunchen/lunchen in Indian Café op RN Street. Beste (enigste tot nu toe ;-) Bombay toast (wentelteefjes/verloren brood), koffie en egg sandwich : 120R.
Rond 5 uur half 6 aangekomen op een soort sportveld met vakken, een middengang en overal stoelen... Ca 50 per rij en zo'n 200 diep minstens. Uiteindelijk moeten ze de zij-'muren' weghalen omdat er zoveel volk aankomt.
Blijkt 20000 man in totaal vertelt een Duitser van security. Indrukwekkend.
Maar dat is zij zelf ook.
Naar voren gelopen omdat Julia en haar Oekraiense vriendin er al schenen te zijn.
We hadden nog veel verder naar voren gekund en beter ook gegaan om tijd te sparen me wachten maar ja... dat weet je achteraf pas...
Rond 19 uur begint het uren met speeches van hoogwaardigheidsbekleders zoals de burgemeester, de Franse consul,...
Tegen 22u krijgen we eindelijk onze nummers... B9!
Vrij goed maar de rij voor ons heeft net A8 gekregen... En wij maar mediteren om snel ons nr te krijgen... ;-)
Dan worden er verhalen verteld, sommige ondertiteld, andere niet. Liederen gezongen. Amma vertelt. Er wordt gebeden, gechant,... mooi!
En raad eens wie er ook bij is? Minion! :-)
Ondertussen gebeuren er nog zaken die minder zen zijn... Vrouwen uit de laagste kaste willen graag even van voren kijken, ons prima, maar de meneer achter ons vindt dat ze maar achterin (de bus bij wijze van spreken) horen... Toch komen ze lekker terug ;-)
Eindelijk beginnen ze aan het oproepen van de nummers.
Nog een uur aanschuiven en we mogen de rij in :-)
Veel stress om in de rij zelfs vooruit te geraken. Dan krijg je de kans om een offer te kopen... En ik dacht toch al om een donatie te doen dus een krans ge-leen-kocht (wordt gereycleerd natuurlijk) voor 200R.
Die mocht ik om haar nek hangen en ik kreeg een cadeautje terug en ik werd uitgenodigd op het podium om even bij te komen van de spanning en te mediteren...
Daar even de sfeer opgesnoven en toch maar vertrokken...
Beeld van het podium waar ze maar vriendelijk blijft huggen en mensen aan- en afgevoerd worden. De wachtende massa...
En happy blessed me :-)
Onderweg naar huis vod ik een mooie tempel die ik bij nacht mòest fotograferen.
Morgen naar de farm!
Tja die plaatsnamen! Maar eerst een korte dag op de farm. Alleen maar in de keuken geholpen. Op tijd waker zonder wekker. Oefeningen gedaan, zelfs wat uitgebreider plus meditatie. Extra 25 man lunch geprepareerd en geserveerd. Ging heel vlot.
Tegen 15u vertrokken.
Onderweg nog even die bijzondere gevels gefotografeerd
en aardige fruitman gevonden op invalsweg naar centrum.
Eenmaal thuis lekker geïnstalleerd op mijn terrasje en info gezocht over Thiruvannamalai en yoga in Pondi voor als ik terug ben. Blijkt dat er een cursus over Yantra's begon op 3 februari! :-( Had ik maar...
Ach ja...
Ineens komt er een enorme zwerm kauwen over... die maken 's morgens zo'n lawaai
Net nadat de honden gestopt zijn met vechten...
Met Julia afgesproken voor laatste keer dinner. Zij gaat naar bangalore en we gaan mekaar dus waarschijnlijk niet meer zien. Kaarthik blijkt zijn reputatie eer aan te doen :-)
Dan nog koffie gaan drinken aan de 'beach' en zitten kletsen over meditatie, following the flow, 'levels of communication' en uitleg van dromen. Leerzaam en gezellig.
Bye Julia!
Nog effe snel een eerste hulp kitje bijeen gesprokkeld bij de apotheek (hebben ze er hier enorm veel van)
Blijkt bij thuiskomst, bij inpakken van mijn rugzak dat Hilde mij er een gemaakt had... :-$
Morgen vroeg met de bus voor 3 dagen naar Tiruvannamalai om rond de berg te wandelen tot het maandagnacht volle maan is. Met een beetje geluk steken ze dan een groot vuur aan op de berg : de lingam van Shiva. http://www.omarunachala.com/Girivalam_Calendar_2016.asp
De bus genomen van de hoek naar het busstation. Mijn bus vertrok bijna meteen.
Super weinig plaats voor mijn benen (vooral met mijn kleine rugzak erbij) dus al vrij snel pijn maar ja. Ze zijn nu eenmaal kleiner dan ik he? Voortaan vooraan gaan zitten en aan het gangpad.
Tof gesprek met de man naast me. Die ging zijn aanstaande schoonzoon ontmoeten. Gearrangeerd huwelijk. Zij 26 en goeie baan, hij 'naval officer' 29 : vrij laat. Nogal een bruidschat! 15 lak (lak = 100.000R) totaal schatte hij.
100.000R voor de zaal per dag
Een gouden armband en ketting en een motor voor de bruidegom.
Hij verdient natuurlijk wel goed, en is dan ook nog eens 3 maanden weg en dan 10 dagen thuis... maar toch...
Halverwege hij eruit en een ander naast me... Minder spraakzaam en z'n Engels ook veel minder... :-(
Dan maar foto's nemen van wat er langs komt ;-)
Aangekomen en tuktuk naar hotel voor 50R (5 minuten) terwijl de bus 53R was voor 2.5 uur ;-)
Kamer is vèry basis maar lijkt proper en badkamer ziet er in orde uit.
Sleutel van de kluis kunnen ze niet vinden... We zien wel.
Effe een douchke en een dutje doen : 4uur!
Wandelen naar de ashram is toch verder dan gedacht en Tiru is wel viezer dan Pondi... maar heeft ook mooie kanten...
Onderweg al de tempel en één van de speciale plekken gevonden met een bijzondere 4agni' lingam (van het vuur) waar ik langs ga moeten...
De ashram is een héél fijne plek zoals Julia al had verteld loopt en hangt iedereen daar wat rond. De verschillende ruimtes wat bekeken en dan beginnen ze te zingen dus naar de grote hal en luisteren en zien wat er gebeurt. Dat zingen gaat van mannen naar vrouwen en terug. Fijne atmosfeer. Hier ga ik gewoon morgen na het ontbijt zitten en zien wat er gebeurt.
Deze ashram is zò fijn geregeld! (Eerste zicht natuurlijk... ;-) Ze hebben gewoon een bord met de dagelijkse routine :-)
En iedereen hangt maar wat rond; Dan wordt er samen gezongen... fijne plek!
De kombucha van de beide merken is hier te krijgen tegenover de ashram ;-)
Wat lotion gekocht voor mijn nek want die lijkt me toch aardig verbrand...
Beneden in het hotel gegeten in Vicky's restaurant want dat was niet slecht stond er... tja... heb al veel beter gehad.
Research doen over de Arunachala girivalam, de tour rond de berg van Arunachala.
Dat belooft nogal een boterham te worden... Morgen zien hoe we ons voelen... Eerst Ashram of er gelijk aan beginnen?
Giri Valam nog wat geresearched. Ben wel wat zenuwachtig maar ja... Trust the flow!
Eerst naar de ashram een beetje rondhangen, naar de aapjes kijken die zelf de kranen kunnen openen op te drinken maar helaas niet dichtdraaien... (schijn je ècht voor te moeten oppassen of ze zijn weg met je eten of zelfs je tas!)
En de beroemde pauwen...
Daar vertrekt het pad naar de meditation cave van Sri Ramana.
Naar boven geklommen op blote voeten. De berg is heilig en mag je niet met schoenen betreden.
Mooi zicht over Tiru en de tempel.
Limonade gekocht van twee jochies. Na ja ik heb ze voor 10R gevraagd om citroen/limoen en zout toe te voegen aan mijn water...
Later een banaan (6R) van een aardig meisje. 50% hoger dan op straat maar ze staat wèl op het pad ca 100m de berg op he! ;-) èn ze bood aan om mijn handdoek nat te maken voor verkoeling (voor niks :-)
Proberen rustig te wandelen (stop dat gegrinnik ik hoor jullie! ;-) maar natuurlijk compleet bezweet boven aangekomen. Fijne klim.
Tot rust gekomen in de meditatiekamer. Goed kunnen concentreren (èn afkoelen en opdrogen ;-). Dan naar de tweede grot. Die is veel vochtiger, warmer en beetje benauwder maar na verloop van tijd voel je ook hier de koelte.
Dan de berg afgedaald naar Tiru en je komt wat tegen...
Mooie zichten maar ook moet je over een vuilnisbelt. Proper zijn ze niet echt...
Mijn eerste zegening door een asceet op het pad... Apen waarvoor je moet uitkijken.
Limo en koekjes gekocht onderweg en uitgedeeld.
Gratis mooie badhuizen tegenover betalende vies uitziende...
Besloten om maar gelijk aan de tempel te beginnen ook al is het maar 3 uur en begint het officieel om 4 uur. Gisteren stond er een rij tot op straat...
Schoenen moeten in de vestiaire... Zakmes en aansteker moeten bij de bewaking blijven. Krijg ik zoals beloofd later netjes terug :-) Zelfs de politie stond ervan te kijken ;-)
Ik ben niet de enige die vroeg begint.
Een groepje vrolijke vrienden wil weten waar ik vandaan kom etc.
Ik sluit me bij hen aan en zij tonen me de hele tempel met uitleg hoe wat waarom etc :-)
Ze doe dit kennelijk iedere maand! Lucky me! Daar gaat de flow :-)
Ik kan niet alles beschrijven maar de komende 2 uur ben ik zoet met hen in, onder en om de verschillende gebouwen. Met overal beelden (uitleg wie is wie en wat doen die). Hoe en waarom zo'n streep of plek op je voorhoofd...
Bijna gratis eten (10R voor zoete rijst).
Onze spullen ophalen (gelukkig neem ik mijn slippers mee uit de vestiaire!)
Zakmes en aansteker ophalen. Dan samen met 7 in 1 tuktuk naar de ashram. Ze gaan verblijf regelen in de ashram naast Sri Ramana Ashram.
Zij willen pas tegen 22u vertrekken omdat de volle maand dàn precies valt. Dat duurt me te lang...
Lekker rondhangen in de ashram...
Overal aan alle beelden beginnen ceremonies omdat het vandaag volle maan is (en ik weet nu hoe dat ongeveer moet ;-)
Dan bied ik een aardige meneer spontaan aan om te helpen om een stoel te verplaatsen naar de grote zaal en ik krijg van hem een plaatje met Sri Ramana aangeboden! :-)
Blijkt dan nog de stoel van mijn favoriete mevrouw, de voorzangeres! :-) Ze ziet er me bekend uit... en had gisteren naar mij geglimlacht toen ze aan het zingen was... Flow flow flow! :-D
Heerlijk zitten luisteren naar de muziek tot afgelopen tegen half zeven en dan eraan begonnen! Drank gehaald (de laatste kombucha uit de ijskast ;-) voor onderweg alhoewel ze het hele parcours langs de weg eten en drinken verkopen...
Effe samen met een Amerikaan gewandeld maar die wilde nergens naar binnen en ikke wèl! Dus laten gaan. Ah ja! Nu dat ik weet hoe het moet ben ik niet meer te stoppen ;-)
Tempel na tempel en lingam na lingam (8 in totaal)
Een lingam is eigenlijk een penis... of dat beteken het woord toch... toch? Vreemde jongens die Indiërs ;-)
Mijn wenkbrauwen hangen vol met gekleurd poeder :-)
Ik wandel rond de berg die zelf een lingam is, de grootste ter wereld. En zogezegd de enige blijvende fysieke manifestatie van Vishnu. Vandaar... heilig en geen schoenen aan op de wandeling.
Over teerweg dus vaak nog warm maar ook ruw en steentjes en vies van de koeienvlaaien etc. Maar best niet aan denken.
Het is hier héél snel donker en de volle maan schijnt prachtig.
Op een bepaald moment schat ik dat de maan precies boven de berg gaat staan. En ja!
En later zie je mooi de vorm van de lingam (tafel met hogere en lagere bult) in de maneschijn.
Mijn voeten beginnen te protesteren en ik check google maps... Bijna helfweg, nog effe volhouden. Dat blijkt verder dan ik dacht... Toch ruim over de helft besloten om tòch maar mijn slippers aan te doen.
Mijn voeten zouden niet lang daarna gaan bloeden denk ik dus ja ik was héél blij dat ik die aartslelijke whatsapp (enige in maat 11) slippers toch had opgehaald in de vestiaire! :-)
Tegen driekwart wil ik dat het voorbij is. Het dorp (sorry stad ;-) begint weer. Er is zelfs een aantal nep-tempels en nep-lingams nu! Een soort sekte lokt iedereen binnen. Lijkt wel op scientology. Morgen eens bekijken.
Dan is voor mij de lol eraf en doe ik nog maar één of twee tempels...
Ze lopen de wandeling hier met slapende kinderen op de arm... En ik maar klagen ;-)
Ga ik door tot de grote tempel of sla ik eerder af naar het hotel? Moeilijk!
Maar néé! De keuze wordt voor mij gemaakt. De route wijkt wat af en ik kom zo gelukkig eerst langs de tempel. Deze verscheurende keuze wordt me bespaard.
Een paar mooie foto's en een selfie met één of andere zonderling zijn mijn beloning...
Onderweg nog een paar vestiaires en brandofferblokjesverkopers tegengekomen...
En vaak als ik offerde kreeg ik ook een cadeautje terug... Poeder voor thuis of een plaatje.
Plus natuurlijk de foutste beloning ooit na een spirituele wandeling...
Een frisse pint in het land waar (voor zover ik zie) quasi niet gedronken, gerookt of vlees gegeten wordt...
Uitrusten ja! en een beetje lezen en researchen.
Yoga school gevonden in Pondi. Wil ik morgen of overmorgen langs en (eindelijk!) aan de lessen beginnen.
Besloten om het kalm aan te doen en naar de petals te gaan - ik wil ze allemaal gedaan hebben.
en naar het strand of de piscine in Auroville. Lekker genieten!
Als ze me nodig hebben op de farm, kunnen ze me bellen of whatsappen voorlopig.
Ik ga ook kijken met Veerappan of ik wat van mijn spullen (ongeveer de helft heb ik nog niet aangeraakt!) daar kan laten en dan wat gaan backpacken naar Madurai, Kodaikanal, Kerala en Amma's Ashram.
s'Avonds naar de Dreaming tree restaurant geweest.
Onderweg zag je de stromen mensen voor de tweede dag wandelen. Volle maan valt midden tussen zondag en maandag en dus zijn er uitzonderlijk twee dagen...
Het restaurant zat vol met buitenlanders maar da's OK he? ;-)
Lekker gegeten. Was Middle Eastern evening met hummus etc.en een optreden van een vreemde band...
Zitten kletsen met een Engelse uit Wales en Karnit (denk ik toch ;-) uit Londen die al 6,5 jaar op reis is. Zo iemand die probeert om echt compleet gratis te reizen door af en toe te werken en verder zo goedkoop mogelijk te leven. Niet mijn ambitie voorlopig...
Maar ze doet het niet slecht en het was heel gezellig. Overtuigde me om vanavond (23 feb) nog te blijven want er is een dance party waar ze me mee naar toe wil nemen.
En morgen is er een satsang met papaji.
Da's een soort sit down met een guru. Iedereen kan vragen stellen en hij/zij antwoorden.
Kan heftig worden schijnt. Wil ik wel eens meemaken...
Nog effe een pintje gescoord in de gore bar naast het hotel... Deze kerel kwam gisteren mijn pintje brengen...
Moest ik apart volledig betalen... 120R was wel veel...
Toast, omelet, bananen, porridge, 'juice' en koffie
Dan verhuisd van het groezelige Trishul naar het super nette Aakash Hotel.
Dit was de straat voor het Trishul Hotel...
vuilnisbelt open riool ingang hotel
Verbetering qua comfort maar ja ook twee keer zo duur... Alhoewel nu een superior room gekregen aan 1500R ipv 2200R met airco etc. omdat ik 2 nachten ga blijven. Quod non. Was me aangeraden door de vrouw uit Wales. Die zou hier ook zitten. En is recht tegenover de ashram. Dus da's wel handig... Ik dacht buiten te kunnen zitten en wat anderen te zien... dakterras of zo? Maar is gewoon hotel en buiten zitten is onmogelijk... op het plat dak bovenop het gebouw. Daar is niks :-(
Morgen maar weer naar huis? Of verkassen naar Rainbow of Sunshine Guesthouse. Of misschien in de ashram een kamer vragen... Schijnt dat ze buitenlanders gratis onderkomen geven?
Maar ik betaal ook nog steeds in Pondi dus dat moet ook geregeld worden. Allemaal binnen budget dus waar maak ik me druk over?
Ik doe het niet echt heel goed... alsof ik iedere keer het wiel moet uitvinden...
maar ach... dat zal wel komen zeker? ;-)
Straks naar het zwembad vlakbij de ashram... Zal me goed doen! En dat was ook zo! :-)
Wèl 350R inkom... en beetje kaal en minder onderhouden resort zwembad met geen ligstoelen etc... Op de foto zag het er veel glamoureuzer uit... Maar ik heb tenminste kunnen zwemmen :-)
Morgen naar het gewone zwembad : 15R! :-)
Daarna op zoek geweest naar een witte broek en shirt. En gevonden :-)
Rond 20.30 naar het feestje...
Op zoek naar een zwembad vandaag. Dat van gisteren was OK maar saai! Geen speeltjes, floats of zelfs maar ligstoelen en dàt voor een resort waar ze 5000R per nacht vragen?!
En ons durfden ze 350R te vragen voor 3uur... Tja...
Dus eerst naar het zwembad bij de belastinginner of de provincieverantwoordelijke of zo. Zou zeer proper moeten zijn daarom.
Zéér proper! Leeg! Restauratiewerken want mensen haalden hun voeten kennelijk open aan de kapotte tegels... Minstens nog tot eind maart. Dan wordt het hier ondraaglijk heet en gaat het pas terug open.
Volgende zwembad is op een schoolterrein. Waarom niet ;-)
Ook dicht! Tot volgende week minstens (wil hier zeggen einde maand waarschijnlijk ;-)
Zo direct eens met de baas praten...
Die is al weg voordat ik klaar ben met zwemmen. Vanavond om 19u terug. Tja, mijn nummer achter gelaten maar of dat bij hem geraakt?
Dan een thali (180R/pp all you can eat met pomegranate juice) gaan eten in het restaurant naast de grote tempel. Je met specifiek zijn hier wan er zijn honderden tempels ;-) Abirami Hotel (restaurant = hotel... ik blijf erom lachen... ;-)
Beloofd om een mooie tripadvisor te schrijven dus dat nu en dan siesta!
De baas nog geprobeerd te pakken te krijgen maar was er niet... In plaats iets anders moois meegemaakt! :-)
Na het zingen in de ashram afgesproken met Karnit (nu weet ik het zeker ;-) om te eten (cheap cheap! in de iddly place van de andere ashram... 85R voor ons twee met koffie!)
Dan naar haar en zitten mediteren en kletsen op het dak. En staren naar de berg...
Haar buurman is een swami... alles is er oranje zegt ze ;)
Maar zij woont echt enorm ver van de straat waar ik woon en er rijden geen taxis en het is daar op veel plekken ècht héél donker en eng.
Jaja ik hoor jullie allemaal... feignant! wandel gewoon!
Echt nièt! Ik heb geen zin on ongure ervaringen daar dus hadden we vantevoren twee taxichauffeurs hun nummer gevraagd en hoeveel het zou kosten. 200R was de goedkoopste om mij daar op te halen en naar de Ashram of mijn hotel te brengen ...
Uiteindelijk namen geen van beide op... Dus ik vraag haar om mij te brengen en zij had ondertussen ook al hetzelfde gedacht... Maar geraakt zij weer terug?! Te ver en te donker om als buitenlandse vrouw alleen op een brommer door te rijden... want je moet langzaam rijden vanwege de gaten in de 'weg'...
Dus ik stel voor om naar de grote weg aan de ashram te gaan, daar een taxi te nemen, ik haar met de taxi volgen naar huis en dan met die taxi naar mij. Dubbele rit voor die kerel.
Zij was al tevreden als hij haar gewoon zou volgen naar huis. Maar dat leek me toch niet genoeg...
Komen we aan op de straat waar ik woon... maar ééN taxi!
Die gaat ons afrippen... aardige kerel, jong... zij legt het uit, hij knikt begrijpend, hoeveel?
120R... gewoon de dagprijs! keilief!
En hij was ook nog eens keivriendelijk. Onderweg gekletst over dat het niet veilig is voor vrouwen alleen, dat dat jammer en erg is.
Ik had al beslist om hem gewoon 200R te geven... Just because :-)
En dan kom ik op het idee... als hij zich nu eens specialiseert in ritten voor vrouwen! Ik maak hem bekend als vrouwvriendelijke taxi! Hij gaat super busy zijn...
En als hij betrouwbare vrienden heeft, is ie in no time binnen... kan ie weer andere beïnvloeden. Worden de vrouwen alleen maar beter van! De anderen gaan ook beseffen dat het beter verdient als ze vrouwvriendelijk zijn :-)
Die betalen twee maal of driemaal het tarief om alleen of samen naar huis gebracht te worden door "een ander meisje haar grote broer"! :-)
Dus bij deze ga ik zijn foto en nummer publiceren... en iedereen vragen om als je in Tiruvannamalai bent of iemand kent die er heen gaat : bel hem als je een taxi nodig hebt. En meld dat je het verhaal gehoord hebt he! ;-)
Zijn gewoonlijke standplaats is tegenover het Aakash Hotel bijna tegenover de Ashram (rechts als je de ashram buitenloopt)
OK nu nog even op mijn facebook in het Engels en mss ook delen op Linkedin en Twitter :-)
En dan slapen :-)
In een schijnbaar gewoon huis, blijkt een grote zaal te hebben op het gelijkvloers.
Dat was best OK. Die vrouw zwijgt al jaren (ik hóór jullie! ;-) en 'spreekt' met haar ogen.
Om 10uur en om 17uur komt ze dan naar de mensen 'kijken'...
En ja... dat doet ze dus. Maar wèl heel bijzonder. Er is wel iets gaande. Heel subtiel. Ik heb geen 'kleren-van-de-keizer'-gevoel...
Daarna inpakken en uitchecken. Blijkt later dat ik mijn nieuwe witte broek vergeten was op de (gelukkig hier wèl) witte lakens van het bed... Hadden ze er netjes bovenop gelegd. Wèl héél tof personeel in de Aakash!
Effe tussendoor...
Wat val er op?
Ze leren mensen hier tèllen met de munten! Kijk naar de vingers...
Via de Ramana ashram waar het net ontbijt en voedselbedeling is...
Langs achteren eruit het pad op naar de meditatie-grotten. Gezellige klim. Goed gemediteerd en naar de tweede grot gewandeld. Mijn swami zat er nog steeds en ik wilde graag een foto... Wilde hij meer geld voor dan de paar roepies die ik 'm gaf... Tja... Abishek heeft 'm dan maar 10R gegeven. Was nòg niet genoeg... Maar toen was het voor mij wèl genoeg! Ik begreep het gewoon allemaal niet zo goed... LOL
De foto's ALLEMAAL! er is voor betaald GVD! ;-)
Wat denk je dat ie wil Abishek? Meer geld? zou ie daarom zijn hand uitsteken? Denk je? Maar nee toch... Ben je zeker?
Het loopt hier echt letterlijk vòl met die mannen. De straten zijn er letterlijk bezaaid mee want ze wonen effectief langs de kant van de weg. Oranje kleren wil zeggen alles opgegeven. Wèl mooi! En een way of life om U tegen te zeggen.
Maar dan heb IK nog wel de keuze om mijn intuïtie te laten beslissen aan wie ik wèl en aan wie ik niet of hoeveel geef...
En ja Ivo! Dat zijn jouw shorts! Héérlijk dat linnen! :-D
Dan gaan eten in datzelfde 'hotel'(resto) van gisteren maar nu curry groenten en chappati's en fruitsap.
Heerlijk! Spicy! :-P
Sikar (Shekar) gebeld en hij haalde ons daar op, via hotel naar bushalte : 200R ach ja...
Verteld dat ie ondertussen beroemd aan het worden is op internet, facebook, linkedin en twitter en natuurlijk hier... En Abishek was 'm ondertussen ook al aan het 'delen' met al zijn Indiase vriendjes en vriendinnetjes... en dat zijn er natuurlijk héél veel! ;-)
De bus... ach ja de bus... heet, stof, krap, cheap
47R ipv 57R want het was kennelijk de stop-bus om 16u... du 3u ipv 2.5u maar allerlei dorpjes gezien onderweg. En effectief gezien want ik zat voorin : beenruimte!
Maar wèl eng want al reed onze chauffeur best netjes en voorzichtig... vooral met de schoolgaande jeugd op pad op dat uur... die anderen...
Uiteindelijk in Pondi. Te vroeg uit de bus gestapt omdat ik dacht slim te zijn en niet helemaal tot de terminus te rijden... Tòch een vriendelijke taxi gevonden 100R tot thuis. Pintje gehaald want ik moest geld wisselen voor de taxi he ;-) Barota gescoord... Naar huis! Douche!
Uitpakken, eten, slapen!
De 4 pagina's waren volgens hem precies toch wat veel ;-)
Oei! En ze hadden me al verteld dat Indiase manen niet graag advies aannemen... LOL dat wordt wat!
Ach als ie het doet, kan ie er alleen beter van worden... Vrouw erbij betrekken... Haar Engels is niet zo goed maar ze zal het wel begrijpen. Let's see. Don't get my expectations up too high here...
Straks misschien afspreken met de Indiërs uit Delhi die ik in Tiru ontmoette. Die zouden dan aan moeten komen...
Samen gaan eten in hun guesthouse (seaside! hoe chique! alles ècht wel mooi verzorgd maar voelt aan als een rusthuis... ;-) en iets gedronken aan de boulevard met zijn vieren (zus en vriendin mee)
Tijd vergeten... om 23.00 doet Veerapan het hek dicht... Sms gestuurd... naar zijn vaste nummer... :-$
Heb 'm moeten wakker maken...
Daarna verder gelezen in mijn dikke boek over India dat ik van Benny mee had gekregen...
Anders geraak ik er nooit door!
Zo naar het centrum voor eten met het Bombay-team.
Morgen om 04.00 op om naar Auroville te rijden om daar de bonfire te zien voor de verjaardag van Auroville en Mother-viering. Zij gaan naar de kamer van Mother. Ook zo vroeg kennelijk!
Veerappan al gemeld dat ik vroeg buiten moest, was geen probleem, hij zou wakker worden...
Ik sta op om 03.30 om tegen 4uur te kunnen vertrekken. Om Half 5 moeten we op het terrein zijn om binnen gelaten te worden. Om 5uur begint de ceremonie. Die blijkt heel summier maar later weet ik pas waarom. Ik rij midden in de nacht naar Auroville...
De Bombay-people hebben voor een inkomkaart gezorgd.
En dat leek allemaal héél bijzonder te zijn... "Nog maar een paar beschikbaar, je kunt maar best komen want het wordt héél bijzonder!" Maar aan de ingang staat er rechts iemand nog extra kaarten uit te delen en links staat 2 meter verderop iemand ze in te nemen... Typisch Auroville...
Eerst worden we weer à la Auroville naar binnen ge'leid'. Rechts zone waar je wèl foto's mag nemen (zonder flash natuurlijk!) en links zonder foto's.
Later blijkt dat rechts voor toeristen is en links voor de Aurovillièns maar dat wordt niet ech duidelijk gemaakt.
We zijn op tijd en nemen foto's in de 'foto-sectie'...
Het ligt er allemaal heel mooi bij... Er staat een 'bonfire' klaar om aangestoken te worden en er ligt een bloemenkrans rond het podium van het amfitheater.
Nu wachten... Er blijven maar mensen aankomen. Dan steken ze het bonfire aan. Op een schaal in een piramide opgebouwd.
Mensen nemen foto's in beide sectie. Mèt en zonder flash en zelfs met aan en uit-geluid van hun telefoon... Dus we kunnen ons niet meer inhouden... ;-) Bij het licht van het vuur is het wel mooi.
Kennelijk is het de bedoeling dat het vuur ongeveer dooft als de dageraad helemaal dag is geworden... Ondertussen mediteren wij maar de toeristen komen voor een show die er niet is... Het enige wat gebeurt is een geluidsband van 'Mother' in het Frans met het charter van Auroville (en in Engels en Tamil) en daarna nog een tekst van haar over uit het diepste komen en daar de kracht vinden om je doel te bereiken en nog meer dan dat.
Dus de toeristen worden onrustig, willen 'de menigte voor zijn' om te vertrekken, hebben nog andere plannen,... Anyway het is niet echt heel rustig.
Maar wèl mooi dus...
Het is gedaan en nu begint het foto's nemen pas ècht!
terwijl je door de week religieus al je spullen moet afgeven en telefoons ok, staat nu iedereen ongegeneerd overal foto's van te pakken ;-)
Wij houden ons natuurlijk in...
We komen buiten en er is niks open... Er staat niemand met koffie etc (te koop of zo he? ;-)
In het Visitors Center is gelukkig het café open maar dat kan ook geen 10000 man aan.
Blijkt dat de Auroville Bakery open is. Dan maar daarheen.
Héérlijke croissants, pain au chocolat, noem maar op!
Maar een rij! En het lijkt alsof er niet genoeg is... Blijkt dat er nog rijen met karren achterin staan... Maar je merkt toch een zekere paniek bij het personeel en dus ook bij de klanten. Alsof er niet genoeg is. Deze mensen zijn weeral niet gewend om een menigte te bedienen.
Dan... Waar kunnen we dat opeten?
Blijkt er een super gezellig café achterin te zijn. Moet je maar weten. Waar je hetzelfde gewoon kunt bestellen... Moet je maar weten. Story of Auroville...
Dan gaan zij naar Pondi want de chauffeur wil terug (om nog een rit eruit te persen).
Ik ga richting strand. Na veel en lang zoeken (de yoga school ICYER en Quiet healing resort liggen ècht wel mooi rècht aan het strand!) vind ik het enige stukje strand waar iets te doen is... surfen!
Met daar de enige plek lijkt het wel met een hang-out waar je rustig een boekje kunt lezen op het 1e verdiep... What's up café restaurant
Ik geraak aan de praat met de eigenaar Xavier en dat creëert een nieuwe kans voor mij en Auroville! :-D
Ik vertel 'm mijn frustraties en hij begint enthousiast uit te leggen.
Twintig plus jaar in Auroville, runt ook de Rève guesthouse, heeft al vanalles gedaan in zijn leven. Heeft een kamer voor me vanaf volgende week voor 350R/dag... Maandag ga ik kijken. http://guesthouses.auroville.org/index.php?param=cGFnZT1wcm9maWxlZGV0YWlsLnBocA==&id=191
Ziet er wel naar uit dat ik opgevreten ga worden door de muggen ;-)
Dat regelt mijn Aurocard, yogalessen en... hij kent iemand die sanskriet les geeft!
Dinsdag 17u komen ze samen.
Hier zat ik op te wachten :-)
Vijf slagen in één klap!
Ik houd mijn appartementje even aan want dan kan ik nog terug en heb ik gelijk mijn scooter nog.
Helemaal in de flow!
Naar huis en effe een dutje doen. Ik vraag aan Veerappan of ik die dimmer van de ventilator niet mag maken want die kan alleen maar keihard en dan is het te koud (ik word er verkouden van...) of uit en dan drijf ik mijn bed uit...
Alléé vooruit, kan ik dat dan? Ik denk van wèl... Wat kost dat? Daar gaan we...
Anyway, vervang dimmer gevonden (het is zondag) en geïnstalleerd! :-)
Stap 1 naar mijn hemeltje... Net nu ik waarschijnlijk weg ga... Die lamp betaalt ie zelf maar... (250R! :-()
Maar ik doe mijn oefeningen en ga gewoon werken. Weer vergeten een petal te regelen om te mediteren...
Eerste dag na mijn week vakantie. Liggen wachten op de wekker. Had ik 'm niet gesaved dus tegen half 10 pas uit bed... Oops!
Niet echt gehaast. Ook nog een pain chocolat gaan eten en koffie bij Auroville Bakery...
Dus pas tegen 11uur op de farm... Opmerking van Krishna dat ik er om 8uur moest zijn. Maar niet verder op ingegaan...
91 lunches gemaakt! Was héél fijn om te doen.
Fijne dag. Complimenten van Krishna gekregen. Dan naar de Rève guesthouse om 15u. Vast gelegd. Eerst vanaf 7 maart de cabin van 450R/dag en dan tegen 12 maart de hut van 350R als ik dan nog niet helemaal opgegeten ben door de muggen...
's Avonds gaan borrelen en eten met Abishek in een rooftop restaurant dat me was aangeraden... en tegen 23.00 thuis. Was de poort toch al dicht maar ja ik was er echt nèt op tijd ;-)
En het voorstel om een kast uit te ruimen zodat ik mijn kleren daarin kan leggen...
Dat was lekker! Ik denk sojaballetjes en die opgeblazen dingetjes had ik al veel op straat gezien...
Dus maar tegen half 9 op 't werk aangekomen. Sarah bleek een motorongeluk gehad te hebben en thuis te zitten. Het ging kennelijk redelijk met haar maar ze heeft het precies wel zwaar de laatste tijd...
Dat wilde nu wel zeggen dat er geen echte kok aanwezig was... en dat Pushkar de designated cook werd. Die deed dat eigenlijk verbazingwekkend goed.
Ik acht dat hij in paniek ging slaan quod non en dat ik me niet ging kunnen inhouden om in te grijpen... quod non ;-)
Ik was de toegeweide en betrouwbare medewerker...
Eerst een soort boontje (3x met pompwater en dan met gefilterd water gewassen en gesneden, komkommers gewassen en in plakken, radijzen geschild en tot spaghetti-slierten geraspt, rucola gewassen, peterselie gewassen en gesneden, chiku gesneden en de te rijpe klaar gemaakt om er ijs van te maken. En toen was het lunch... dus een al met al rustige ochtend.
En hibiscus en Aparajita gehaald uit de tuin om er siroop van te maken. Flink gelachen met mijn kleurenblindheid... Ik kon die bloemen niet zien terwijl Yeyee ze vanuit de keuken in de boom zag hangen... Die was met haar schattige zieke dochtertje toch komen opdagen om ons te helpen in de keuken.
We gingen eigenlijk worteltaart maken vandaag maar zonder haar werd dat moeilijk en al helemaal toen er bleek dat er geen wortels te krijgen waren, dat die besteld moesten worden.
Dus uiteindelijk tegen morgen besteld en ik ben receptmeester omdat ik zo goed had opgelet en genoteerd bij het maken ;-)
Morgen samen met Jaime.
En Krishna vroeg 's middags of ik toch zeker tot 's avonds bleef helpen want er is kennelijk een diner en hij treedt op. Ze waren aan het oefenen toen wij na lunch
het zoveelste rijstveld aan het rooien waren om er nog meer tomaten op te planten (laatste van het seizoen kennelijk). Eerst rijst oogsten, dan uitkloppen, stengels/hooi aan de kant, dan het zwaarste : de stoppels en onkruid weg met de mamatee/mumpty... back breaking! Weer een blaar erbij net nu de anderen bijna genezen zijn... Ik krijg mijn fitness hier wel ;-)
Alles op hopen harken en op de randen leggen. Water op het veld laten lopen. Randen ophogen. Gaten graven voor de tomatenplanten op 1M uit mekaar. Kruiwagens mest ophalen die geïnfesteerd zijn met rode mieren dus daar moet je enorm mee uitkijken en omheen graven. Gaten mixen metmest, dichtgooien, planten erin tot net onder de èchte bladeren (die twee eerste tellen niet). Water er rond gieten en we zijn eindelijk klaar... Dan nog veld 2, 3 en 4 van het kwadraat!
Om half vier effe gedoucht, (terwijl ook een skype gedaan met Laurence ;-) en vertrokken naar Mme Kombucha... Een uur gewacht, ze is kennelijk getrouwd met een Belg uit Antwerpen! Guido Ryckaert... familie van Rik de waterpolo ref? Ik heb 't 'm gevraagd ;-)
Kombucha is dus een (lelijke! ;-) paddestoel en je recycleert gekookte en afgekoelde zwarte thee met suiker erop.
Ze had ca. 5 tienliter emmers staan, maakt alleen op bestelling en verkoopt zoals gedacht alleen bij Grinde superarkt in centrum Pondi.
Volgens ij niet eens in alle Auroville resto's en café's te krijgen... Nog nooit naar Pothys geweest, maar ging ze nu eens doen. Yeah right.
Ach, aardige vrouw. We gaan zien. Ik zie mezelf ook niet echt Kombucha verkopen...
Ze maakt ook pindakaas etc. Dat loopt kennelijk beter...
Op weg naar huis effe gestopt voor dinner maar ik was te vroeg...
Zodirect om 19.15 kan ik naar de hoek van de straat om een 'Mustapha' te halen... Een soort speciale barota met ei etc... Ben benieuwd!
Lekker op mijn terrasje met mijn gescoorde kombucha en een chiku. Ineens een beetje een 'birds'-gevoel als er enorm veel va die zwarte vogels neerstrijken op de gebouwen rond me en op het mijne. Het zijn zij die 's morgens zo'n ongelofelijk lawaai maken! En dan voeren ze die ook nog om MIJN dakterras! Toch eens vragen of ze daarmee willen stoppen? Of toch waarom ze dat doen... Brengen die geluk of zo?
Begint er onder mijn terras ineens een te kokhalzen...
Kaarthik (tegenover het ijssalon) schijnt lekker eten te hebben... Misschien straks eens proberen.
Dag 15 : dinsdag 17 februari : keuken en restaurantdag
Ah, toch al geen rijstveld rooidag ;-)Inderdaad de hele dag in de keuken...
Uitdaging & : raw carrot cake maken terwijl ik die eigenlijk maar één keer heb zièn maken door Sarah en toen notities heb genomen...
Samen met Joseph (de goeroe-looking Indiër in de foto's ;-) gaan we aan de slag.
Geen 5KG wortelen maar 3... Wèl ook rode wortelen :-)
het loof gaat in de pesto
Niet gisteren al begonnen en alles een nacht in de diepvries kunnen laten rusten maar alles in één dag.
Op een dag dat er ook een feest voorbereid werd dus veel extra werk en een diepvries die niet kon vriezen want hij ging de hele tijd open en dicht...
Maar tòch is ie gelukt! :-)
OEF! die vage driehoek is dus een raw carrot cake met cashew icing... En er zelf samen met Sosumi ook maar een geproefd. Hij was omgevallen bij het serveren... ;-)
Na lunch mee te hebben voorbereid en opgediend, dan begonnen aan de mise-en-place voor vanavond
Rosella & soursop drink
De Japanners komen helpen met koken :-)
De Thali zoals ie geserveerd werd door Deepa de vrouw van Krishna
En dan is het tijd om aan het feestje te beginnen. Jaime staat te wachten om te mogen uitserveren...
Tegen 9 uur ben ik toch klaar om de (donkere) rit naar Pondi te beginnen...
Maar tòch blij om daar naartoe te kunnen ;-)
Effe stoppen om toch maar een paar pintjes te gaan scoren... 75R/st/650ML
Het lijkt wel illegaal!
Toch ook minder goed nieuws want ergens in het gewoel kwam Krishna tegen mij vertellen dat 'als er iemand vroeg wat ik hier deed, dan was ik zèker niet aan het volunteeren'
Alsof ik zwart werk...
Ik denk dus niet dat hij iets voor mij gaat kunnen/willen regelen...
We zien wel waar het einde van de maand toe leidt.
Het hoeft ook niet persé maar ik wil wèl nog allerlei dingen kunnen gaan doen.
Eens onderzoeken vandaag...
Volgende petal : PEACE : full blue
We zijn er al mee bezig!
Dag 16 : 18 februari : Hugging Mama komt naar Pondi!
Ik heb vandaag vrij genomen. Beetje schrijven beetje studeren beetje rusten.Straks met Julia naar Hugging Mama als Miss Julia tenminste niet van idee verandert ;-)
Heerlijk gaan brunchen/lunchen in Indian Café op RN Street. Beste (enigste tot nu toe ;-) Bombay toast (wentelteefjes/verloren brood), koffie en egg sandwich : 120R.
Rond 5 uur half 6 aangekomen op een soort sportveld met vakken, een middengang en overal stoelen... Ca 50 per rij en zo'n 200 diep minstens. Uiteindelijk moeten ze de zij-'muren' weghalen omdat er zoveel volk aankomt.
Blijkt 20000 man in totaal vertelt een Duitser van security. Indrukwekkend.
Maar dat is zij zelf ook.
Naar voren gelopen omdat Julia en haar Oekraiense vriendin er al schenen te zijn.
We hadden nog veel verder naar voren gekund en beter ook gegaan om tijd te sparen me wachten maar ja... dat weet je achteraf pas...
Rond 19 uur begint het uren met speeches van hoogwaardigheidsbekleders zoals de burgemeester, de Franse consul,...
Tegen 22u krijgen we eindelijk onze nummers... B9!
Vrij goed maar de rij voor ons heeft net A8 gekregen... En wij maar mediteren om snel ons nr te krijgen... ;-)
Dan worden er verhalen verteld, sommige ondertiteld, andere niet. Liederen gezongen. Amma vertelt. Er wordt gebeden, gechant,... mooi!
En raad eens wie er ook bij is? Minion! :-)
Ondertussen gebeuren er nog zaken die minder zen zijn... Vrouwen uit de laagste kaste willen graag even van voren kijken, ons prima, maar de meneer achter ons vindt dat ze maar achterin (de bus bij wijze van spreken) horen... Toch komen ze lekker terug ;-)
Eindelijk beginnen ze aan het oproepen van de nummers.
Nog een uur aanschuiven en we mogen de rij in :-)
Veel stress om in de rij zelfs vooruit te geraken. Dan krijg je de kans om een offer te kopen... En ik dacht toch al om een donatie te doen dus een krans ge-leen-kocht (wordt gereycleerd natuurlijk) voor 200R.
Die mocht ik om haar nek hangen en ik kreeg een cadeautje terug en ik werd uitgenodigd op het podium om even bij te komen van de spanning en te mediteren...
Daar even de sfeer opgesnoven en toch maar vertrokken...
Beeld van het podium waar ze maar vriendelijk blijft huggen en mensen aan- en afgevoerd worden. De wachtende massa...
En happy blessed me :-)
Onderweg naar huis vod ik een mooie tempel die ik bij nacht mòest fotograferen.
En natuurlijk mijn trofeeën. Een soort zand en een snoepje van Amma... Mijn gezegende kristal van Jeremy en Isa en flesje van Ivo, Ella en Maaike :-)
Morgen naar de farm!
Dag 17 : 19 februari : farm day en klaar maken voor Thiruvannamalai
Tja die plaatsnamen! Maar eerst een korte dag op de farm. Alleen maar in de keuken geholpen. Op tijd waker zonder wekker. Oefeningen gedaan, zelfs wat uitgebreider plus meditatie. Extra 25 man lunch geprepareerd en geserveerd. Ging heel vlot.
Tegen 15u vertrokken.
Onderweg nog even die bijzondere gevels gefotografeerd
en aardige fruitman gevonden op invalsweg naar centrum.
Eenmaal thuis lekker geïnstalleerd op mijn terrasje en info gezocht over Thiruvannamalai en yoga in Pondi voor als ik terug ben. Blijkt dat er een cursus over Yantra's begon op 3 februari! :-( Had ik maar...
Ach ja...
Ineens komt er een enorme zwerm kauwen over... die maken 's morgens zo'n lawaai
Net nadat de honden gestopt zijn met vechten...
Met Julia afgesproken voor laatste keer dinner. Zij gaat naar bangalore en we gaan mekaar dus waarschijnlijk niet meer zien. Kaarthik blijkt zijn reputatie eer aan te doen :-)
Dan nog koffie gaan drinken aan de 'beach' en zitten kletsen over meditatie, following the flow, 'levels of communication' en uitleg van dromen. Leerzaam en gezellig.
Bye Julia!
Nog effe snel een eerste hulp kitje bijeen gesprokkeld bij de apotheek (hebben ze er hier enorm veel van)
Blijkt bij thuiskomst, bij inpakken van mijn rugzak dat Hilde mij er een gemaakt had... :-$
Morgen vroeg met de bus voor 3 dagen naar Tiruvannamalai om rond de berg te wandelen tot het maandagnacht volle maan is. Met een beetje geluk steken ze dan een groot vuur aan op de berg : de lingam van Shiva. http://www.omarunachala.com/Girivalam_Calendar_2016.asp
Dag 18 : 20 februari : Tiruvannamalai
Opgestaan en mijn oefeningen en meditatie gedaan en tas verder ingepakt.De bus genomen van de hoek naar het busstation. Mijn bus vertrok bijna meteen.
Super weinig plaats voor mijn benen (vooral met mijn kleine rugzak erbij) dus al vrij snel pijn maar ja. Ze zijn nu eenmaal kleiner dan ik he? Voortaan vooraan gaan zitten en aan het gangpad.
Tof gesprek met de man naast me. Die ging zijn aanstaande schoonzoon ontmoeten. Gearrangeerd huwelijk. Zij 26 en goeie baan, hij 'naval officer' 29 : vrij laat. Nogal een bruidschat! 15 lak (lak = 100.000R) totaal schatte hij.
100.000R voor de zaal per dag
Een gouden armband en ketting en een motor voor de bruidegom.
Hij verdient natuurlijk wel goed, en is dan ook nog eens 3 maanden weg en dan 10 dagen thuis... maar toch...
Halverwege hij eruit en een ander naast me... Minder spraakzaam en z'n Engels ook veel minder... :-(
Dan maar foto's nemen van wat er langs komt ;-)
Aangekomen en tuktuk naar hotel voor 50R (5 minuten) terwijl de bus 53R was voor 2.5 uur ;-)
Kamer is vèry basis maar lijkt proper en badkamer ziet er in orde uit.
Sleutel van de kluis kunnen ze niet vinden... We zien wel.
Effe een douchke en een dutje doen : 4uur!
Wandelen naar de ashram is toch verder dan gedacht en Tiru is wel viezer dan Pondi... maar heeft ook mooie kanten...
Onderweg al de tempel en één van de speciale plekken gevonden met een bijzondere 4agni' lingam (van het vuur) waar ik langs ga moeten...
De ashram is een héél fijne plek zoals Julia al had verteld loopt en hangt iedereen daar wat rond. De verschillende ruimtes wat bekeken en dan beginnen ze te zingen dus naar de grote hal en luisteren en zien wat er gebeurt. Dat zingen gaat van mannen naar vrouwen en terug. Fijne atmosfeer. Hier ga ik gewoon morgen na het ontbijt zitten en zien wat er gebeurt.
Deze ashram is zò fijn geregeld! (Eerste zicht natuurlijk... ;-) Ze hebben gewoon een bord met de dagelijkse routine :-)
En iedereen hangt maar wat rond; Dan wordt er samen gezongen... fijne plek!
De kombucha van de beide merken is hier te krijgen tegenover de ashram ;-)
Wat lotion gekocht voor mijn nek want die lijkt me toch aardig verbrand...
Beneden in het hotel gegeten in Vicky's restaurant want dat was niet slecht stond er... tja... heb al veel beter gehad.
Research doen over de Arunachala girivalam, de tour rond de berg van Arunachala.
http://www.Agasthiar.Org/gvfr.htm Dat belooft nogal een boterham te worden... Morgen zien hoe we ons voelen... Eerst Ashram of er gelijk aan beginnen?
Dag 19 : zondag 21 februari : Giri Valam Full Moon!
Beetje uitgeslapen. Er lag een krant onder de deur! Ontbeten. Toast met jam... Inbegrepen maar 40R als los. Morgen vraag ik American breakfast! Eens zien wat daar in zit... kost wel 100R!Giri Valam nog wat geresearched. Ben wel wat zenuwachtig maar ja... Trust the flow!
Eerst naar de ashram een beetje rondhangen, naar de aapjes kijken die zelf de kranen kunnen openen op te drinken maar helaas niet dichtdraaien... (schijn je ècht voor te moeten oppassen of ze zijn weg met je eten of zelfs je tas!)
En de beroemde pauwen...
Daar vertrekt het pad naar de meditation cave van Sri Ramana.
Naar boven geklommen op blote voeten. De berg is heilig en mag je niet met schoenen betreden.
Mooi zicht over Tiru en de tempel.
Later een banaan (6R) van een aardig meisje. 50% hoger dan op straat maar ze staat wèl op het pad ca 100m de berg op he! ;-) èn ze bood aan om mijn handdoek nat te maken voor verkoeling (voor niks :-)
Proberen rustig te wandelen (stop dat gegrinnik ik hoor jullie! ;-) maar natuurlijk compleet bezweet boven aangekomen. Fijne klim.
Tot rust gekomen in de meditatiekamer. Goed kunnen concentreren (èn afkoelen en opdrogen ;-). Dan naar de tweede grot. Die is veel vochtiger, warmer en beetje benauwder maar na verloop van tijd voel je ook hier de koelte.
Dan de berg afgedaald naar Tiru en je komt wat tegen...
Mooie zichten maar ook moet je over een vuilnisbelt. Proper zijn ze niet echt...
Mijn eerste zegening door een asceet op het pad... Apen waarvoor je moet uitkijken.
Limo en koekjes gekocht onderweg en uitgedeeld.
Gratis mooie badhuizen tegenover betalende vies uitziende...
Besloten om maar gelijk aan de tempel te beginnen ook al is het maar 3 uur en begint het officieel om 4 uur. Gisteren stond er een rij tot op straat...
Schoenen moeten in de vestiaire... Zakmes en aansteker moeten bij de bewaking blijven. Krijg ik zoals beloofd later netjes terug :-) Zelfs de politie stond ervan te kijken ;-)
Ik ben niet de enige die vroeg begint.
Een groepje vrolijke vrienden wil weten waar ik vandaan kom etc.
Ik sluit me bij hen aan en zij tonen me de hele tempel met uitleg hoe wat waarom etc :-)
Ze doe dit kennelijk iedere maand! Lucky me! Daar gaat de flow :-)
Ik kan niet alles beschrijven maar de komende 2 uur ben ik zoet met hen in, onder en om de verschillende gebouwen. Met overal beelden (uitleg wie is wie en wat doen die). Hoe en waarom zo'n streep of plek op je voorhoofd...
Bijna gratis eten (10R voor zoete rijst).Onze spullen ophalen (gelukkig neem ik mijn slippers mee uit de vestiaire!)
Zakmes en aansteker ophalen. Dan samen met 7 in 1 tuktuk naar de ashram. Ze gaan verblijf regelen in de ashram naast Sri Ramana Ashram.
Zij willen pas tegen 22u vertrekken omdat de volle maand dàn precies valt. Dat duurt me te lang...
Lekker rondhangen in de ashram...
Overal aan alle beelden beginnen ceremonies omdat het vandaag volle maan is (en ik weet nu hoe dat ongeveer moet ;-)
Dan bied ik een aardige meneer spontaan aan om te helpen om een stoel te verplaatsen naar de grote zaal en ik krijg van hem een plaatje met Sri Ramana aangeboden! :-)
Blijkt dan nog de stoel van mijn favoriete mevrouw, de voorzangeres! :-) Ze ziet er me bekend uit... en had gisteren naar mij geglimlacht toen ze aan het zingen was... Flow flow flow! :-D
Heerlijk zitten luisteren naar de muziek tot afgelopen tegen half zeven en dan eraan begonnen! Drank gehaald (de laatste kombucha uit de ijskast ;-) voor onderweg alhoewel ze het hele parcours langs de weg eten en drinken verkopen...
Effe samen met een Amerikaan gewandeld maar die wilde nergens naar binnen en ikke wèl! Dus laten gaan. Ah ja! Nu dat ik weet hoe het moet ben ik niet meer te stoppen ;-)
Tempel na tempel en lingam na lingam (8 in totaal)
Een lingam is eigenlijk een penis... of dat beteken het woord toch... toch? Vreemde jongens die Indiërs ;-)
Mijn wenkbrauwen hangen vol met gekleurd poeder :-)
Ik wandel rond de berg die zelf een lingam is, de grootste ter wereld. En zogezegd de enige blijvende fysieke manifestatie van Vishnu. Vandaar... heilig en geen schoenen aan op de wandeling.
Over teerweg dus vaak nog warm maar ook ruw en steentjes en vies van de koeienvlaaien etc. Maar best niet aan denken.
Het is hier héél snel donker en de volle maan schijnt prachtig.
Op een bepaald moment schat ik dat de maan precies boven de berg gaat staan. En ja!
En later zie je mooi de vorm van de lingam (tafel met hogere en lagere bult) in de maneschijn.
Mijn voeten beginnen te protesteren en ik check google maps... Bijna helfweg, nog effe volhouden. Dat blijkt verder dan ik dacht... Toch ruim over de helft besloten om tòch maar mijn slippers aan te doen.
Mijn voeten zouden niet lang daarna gaan bloeden denk ik dus ja ik was héél blij dat ik die aartslelijke whatsapp (enige in maat 11) slippers toch had opgehaald in de vestiaire! :-)
Tegen driekwart wil ik dat het voorbij is. Het dorp (sorry stad ;-) begint weer. Er is zelfs een aantal nep-tempels en nep-lingams nu! Een soort sekte lokt iedereen binnen. Lijkt wel op scientology. Morgen eens bekijken.
Dan is voor mij de lol eraf en doe ik nog maar één of twee tempels...
Ze lopen de wandeling hier met slapende kinderen op de arm... En ik maar klagen ;-)
Ga ik door tot de grote tempel of sla ik eerder af naar het hotel? Moeilijk!
Maar néé! De keuze wordt voor mij gemaakt. De route wijkt wat af en ik kom zo gelukkig eerst langs de tempel. Deze verscheurende keuze wordt me bespaard.
Een paar mooie foto's en een selfie met één of andere zonderling zijn mijn beloning...
Onderweg nog een paar vestiaires en brandofferblokjesverkopers tegengekomen...
En vaak als ik offerde kreeg ik ook een cadeautje terug... Poeder voor thuis of een plaatje.
Plus natuurlijk de foutste beloning ooit na een spirituele wandeling...
Een frisse pint in het land waar (voor zover ik zie) quasi niet gedronken, gerookt of vlees gegeten wordt...
Dag 20 : maandag 22 februari : de dag erna... uitslapen en ashram time
Ik heb kennelijk een kastaar van een blaar ONDER het eelt op mijn beide hielen! Well done Joël! Beetje overmoedig geweest met je bare foot walking op straat he ;-)Uitrusten ja! en een beetje lezen en researchen.
Yoga school gevonden in Pondi. Wil ik morgen of overmorgen langs en (eindelijk!) aan de lessen beginnen.
Besloten om het kalm aan te doen en naar de petals te gaan - ik wil ze allemaal gedaan hebben.
en naar het strand of de piscine in Auroville. Lekker genieten!
Als ze me nodig hebben op de farm, kunnen ze me bellen of whatsappen voorlopig.
Ik ga ook kijken met Veerappan of ik wat van mijn spullen (ongeveer de helft heb ik nog niet aangeraakt!) daar kan laten en dan wat gaan backpacken naar Madurai, Kodaikanal, Kerala en Amma's Ashram.
s'Avonds naar de Dreaming tree restaurant geweest.
Onderweg zag je de stromen mensen voor de tweede dag wandelen. Volle maan valt midden tussen zondag en maandag en dus zijn er uitzonderlijk twee dagen...
Het restaurant zat vol met buitenlanders maar da's OK he? ;-)
Lekker gegeten. Was Middle Eastern evening met hummus etc.en een optreden van een vreemde band...
Zitten kletsen met een Engelse uit Wales en Karnit (denk ik toch ;-) uit Londen die al 6,5 jaar op reis is. Zo iemand die probeert om echt compleet gratis te reizen door af en toe te werken en verder zo goedkoop mogelijk te leven. Niet mijn ambitie voorlopig...
Maar ze doet het niet slecht en het was heel gezellig. Overtuigde me om vanavond (23 feb) nog te blijven want er is een dance party waar ze me mee naar toe wil nemen.
En morgen is er een satsang met papaji.
Da's een soort sit down met een guru. Iedereen kan vragen stellen en hij/zij antwoorden.
Kan heftig worden schijnt. Wil ik wel eens meemaken...
Nog effe een pintje gescoord in de gore bar naast het hotel... Deze kerel kwam gisteren mijn pintje brengen...
Dag 21 : dinsdag 23 feb : verhuisd
Vandaag eerst American breakfast geprobeerd...Moest ik apart volledig betalen... 120R was wel veel...
Toast, omelet, bananen, porridge, 'juice' en koffie
Dan verhuisd van het groezelige Trishul naar het super nette Aakash Hotel.
Dit was de straat voor het Trishul Hotel...
vuilnisbelt open riool ingang hotel
Verbetering qua comfort maar ja ook twee keer zo duur... Alhoewel nu een superior room gekregen aan 1500R ipv 2200R met airco etc. omdat ik 2 nachten ga blijven. Quod non. Was me aangeraden door de vrouw uit Wales. Die zou hier ook zitten. En is recht tegenover de ashram. Dus da's wel handig... Ik dacht buiten te kunnen zitten en wat anderen te zien... dakterras of zo? Maar is gewoon hotel en buiten zitten is onmogelijk... op het plat dak bovenop het gebouw. Daar is niks :-(
Morgen maar weer naar huis? Of verkassen naar Rainbow of Sunshine Guesthouse. Of misschien in de ashram een kamer vragen... Schijnt dat ze buitenlanders gratis onderkomen geven?
Maar ik betaal ook nog steeds in Pondi dus dat moet ook geregeld worden. Allemaal binnen budget dus waar maak ik me druk over?
Ik doe het niet echt heel goed... alsof ik iedere keer het wiel moet uitvinden...
maar ach... dat zal wel komen zeker? ;-)
Straks naar het zwembad vlakbij de ashram... Zal me goed doen! En dat was ook zo! :-)
Wèl 350R inkom... en beetje kaal en minder onderhouden resort zwembad met geen ligstoelen etc... Op de foto zag het er veel glamoureuzer uit... Maar ik heb tenminste kunnen zwemmen :-)
Morgen naar het gewone zwembad : 15R! :-)
Daarna op zoek geweest naar een witte broek en shirt. En gevonden :-)
Rond 20.30 naar het feestje...
Mijn leven is eigenlijk toch wel mooi en ook moi J
Kom ik hier gisteren op café een meisje tegen waarvan ik de
naam nog altijd niet zeker weet. Beland ik in een weeral veel te duur hotel (wel 1800R incl tax! maar mèt ontbijt met pancakes!) dat
me niet echt aanstaat. (tot ik de pancakes vanmorgen ontdekte! ;-)
Komt ze me halen om eerst mee een cigaretje te gaan roken op haar dak. Kei tof! Wat een
moment! En néé! gewoon super mooi uitzicht op de berg van op het terras. Je kunt niet alleen de hoofd berg zien maar ook de heuvels links en rechts ervan en keigezellig gekletst! :-) Perfect zicht op de berg. En je kunt (met wat fantasie) ook zien dat de lingam
zowat de controletoren is van een enorm ruimteschip van ca. 20KM lang dat
begraven ligt in deze grond. Zie de rij van bergen op google. Liggen ze op één
rechte lijn?
Verklaart misschien waarom er niemand op wil wonen maar iedereen er wèl in
de buurt van wil zijn…
Verklaart de hele fascinatie. Is dit een groot geheim?
Vertel ik nu te veel? Zet ik ze in de wind nu ik het op papier zet? Wil ik
niet. Had me dan gestopt? Vreedzaam graag ;-)
Zij weirdde-out erop en toch fascineerde het haar ook als ik
erover praatte. Wilde ineens heel graag naar het feestje (in een heel mooi maar ver afgelegen huis in the middle of nowhere...
Mijn vriendinneke was daar ineens weg.
Maar dat was OK want ik stond door haar heel fijn te praten met een gedistingeerde franse dame
(ik denk de eigenares of close).
Over van alles en nog wat voor filosofieën in groot detail. En we
waren het vrij veel met mekaar eens. Strange maar fijn… Il faut leurs laissez la plaçe. Zelfs aan een hoge kost.
Ze zag duidelijk wel (volgens mij) toen ik het had over een
soort ‘hand’ in dingen. En dat we beter die zouden aanpakken. Maar toch zei ze “Il
faut leurs laissez la plaçe”
Toen kwam er ineens een tuktuk aan. Ik naar beneden. Die
ging MIJ meepakken ;-)
Gezorgd dat ie wachtte op de rechtmatige eigenaar die
voorstelde om de kosten te delen.
Als ik maar thuis geraak!!
En eerst start de tuktuk niet. Heeft de starterkruk over
getrokken. Wij duwen. Aan boord snel voordat ie stilvalt. Hij (de tuktuk) heeft er
duidelijk moeite mee. (De chauffeur) Doet erg voorzichtig.
En wéér over steeds smaller wordende paadjes. Eindelijk worden
de paden breder en zijn we op straat, dan inderdaad op zijn straat. Nog 100m
omhoog kreunen met dat dingetje. Hij (tuktuk èn de chauffeur! ;-) ziet het niet zitten maar doet het toch en
het lukt Jééy!
Omdraaien en wegwezen hier! Ik geef je 150R tot de ashram en dat
valt in goede aarde. Je hoort aan de motor dat ie echt moeite moet doen om ‘m
aan de gang te houden…
Ik maar foto's nemen van waar we zijn voor mocht het helemaal uit de hand lopen en jullie later alleen mijn telefoon nog terugvinden...
Dan komen we in bekend terrein en begin ik selfies te nemen in het licht van de tegenliggers...
Eindelijk thuis aangekomen.
Ik geef ‘m 200R en wens ‘m succes met zijn
machien. Die heeft kosten denk ik…
Slapen!
Dag 22 : woensdag 24 februari : pool day!
Uitgeslapen, wat een bed zeg! :-) Ik denk dat de boebelen op mijn rug echt van dat andere bed waren... Maar een beetje coconut olie heeft dat snel onder controle... overal goed voor!Op zoek naar een zwembad vandaag. Dat van gisteren was OK maar saai! Geen speeltjes, floats of zelfs maar ligstoelen en dàt voor een resort waar ze 5000R per nacht vragen?!
En ons durfden ze 350R te vragen voor 3uur... Tja...
Dus eerst naar het zwembad bij de belastinginner of de provincieverantwoordelijke of zo. Zou zeer proper moeten zijn daarom.
Zéér proper! Leeg! Restauratiewerken want mensen haalden hun voeten kennelijk open aan de kapotte tegels... Minstens nog tot eind maart. Dan wordt het hier ondraaglijk heet en gaat het pas terug open.
Volgende zwembad is op een schoolterrein. Waarom niet ;-)
Ook dicht! Tot volgende week minstens (wil hier zeggen einde maand waarschijnlijk ;-)
No diving no jumping no swimming!
Nog één kans! Nieuwe shopping mall die we net voorbij kwamen heeft een klein zwembadje bovenop... Eigenlijk 150R per uur maar we krijgen 100R want geen towel en geen shorts... Hier MOET je shorts aan! Voor de decency ;-)
Ikke dus niet ;-) Er is ook niemand anders.
Is wèl een super toffe plek voor feestjes! Ik zie het al helemaal voor me ;-)
Ik heb wel wat ideeën voor promotie hier... Ik zie een tweede Cherating in de maybe toekomst...Zo direct eens met de baas praten...
Dan een thali (180R/pp all you can eat met pomegranate juice) gaan eten in het restaurant naast de grote tempel. Je met specifiek zijn hier wan er zijn honderden tempels ;-) Abirami Hotel (restaurant = hotel... ik blijf erom lachen... ;-)
Beloofd om een mooie tripadvisor te schrijven dus dat nu en dan siesta!
De baas nog geprobeerd te pakken te krijgen maar was er niet... In plaats iets anders moois meegemaakt! :-)
Na het zingen in de ashram afgesproken met Karnit (nu weet ik het zeker ;-) om te eten (cheap cheap! in de iddly place van de andere ashram... 85R voor ons twee met koffie!)
Dan naar haar en zitten mediteren en kletsen op het dak. En staren naar de berg...
Haar buurman is een swami... alles is er oranje zegt ze ;)
Maar zij woont echt enorm ver van de straat waar ik woon en er rijden geen taxis en het is daar op veel plekken ècht héél donker en eng.
Jaja ik hoor jullie allemaal... feignant! wandel gewoon!
Echt nièt! Ik heb geen zin on ongure ervaringen daar dus hadden we vantevoren twee taxichauffeurs hun nummer gevraagd en hoeveel het zou kosten. 200R was de goedkoopste om mij daar op te halen en naar de Ashram of mijn hotel te brengen ...
Uiteindelijk namen geen van beide op... Dus ik vraag haar om mij te brengen en zij had ondertussen ook al hetzelfde gedacht... Maar geraakt zij weer terug?! Te ver en te donker om als buitenlandse vrouw alleen op een brommer door te rijden... want je moet langzaam rijden vanwege de gaten in de 'weg'...
Dus ik stel voor om naar de grote weg aan de ashram te gaan, daar een taxi te nemen, ik haar met de taxi volgen naar huis en dan met die taxi naar mij. Dubbele rit voor die kerel.
Zij was al tevreden als hij haar gewoon zou volgen naar huis. Maar dat leek me toch niet genoeg...
Komen we aan op de straat waar ik woon... maar ééN taxi!
Die gaat ons afrippen... aardige kerel, jong... zij legt het uit, hij knikt begrijpend, hoeveel?
120R... gewoon de dagprijs! keilief!
En hij was ook nog eens keivriendelijk. Onderweg gekletst over dat het niet veilig is voor vrouwen alleen, dat dat jammer en erg is.
Ik had al beslist om hem gewoon 200R te geven... Just because :-)
En dan kom ik op het idee... als hij zich nu eens specialiseert in ritten voor vrouwen! Ik maak hem bekend als vrouwvriendelijke taxi! Hij gaat super busy zijn...
En als hij betrouwbare vrienden heeft, is ie in no time binnen... kan ie weer andere beïnvloeden. Worden de vrouwen alleen maar beter van! De anderen gaan ook beseffen dat het beter verdient als ze vrouwvriendelijk zijn :-)
Die betalen twee maal of driemaal het tarief om alleen of samen naar huis gebracht te worden door "een ander meisje haar grote broer"! :-)
Dus bij deze ga ik zijn foto en nummer publiceren... en iedereen vragen om als je in Tiruvannamalai bent of iemand kent die er heen gaat : bel hem als je een taxi nodig hebt. En meld dat je het verhaal gehoord hebt he! ;-)
Zijn gewoonlijke standplaats is tegenover het Aakash Hotel bijna tegenover de Ashram (rechts als je de ashram buitenloopt)
Sikar de vrouwvriendelijkste taxi chauffeur van Tiruvannamalai! SHARE please: 888 307 92 93
OK nu nog even op mijn facebook in het Engels en mss ook delen op Linkedin en Twitter :-)
En dan slapen :-)
Dag 23 : donderdag 25 februari : terug naar Pondi
Maar eerst naar de darshan (tonen toning viewing) van Shiva Shakti om 10 uur met een jongen van de ashram (Abishek uit Delhi) die haar ook wilde zien. Het is net voorbij de Green Tree restaurant.
In een schijnbaar gewoon huis, blijkt een grote zaal te hebben op het gelijkvloers.
Dat was best OK. Die vrouw zwijgt al jaren (ik hóór jullie! ;-) en 'spreekt' met haar ogen.
Om 10uur en om 17uur komt ze dan naar de mensen 'kijken'...
En ja... dat doet ze dus. Maar wèl heel bijzonder. Er is wel iets gaande. Heel subtiel. Ik heb geen 'kleren-van-de-keizer'-gevoel...
Daarna inpakken en uitchecken. Blijkt later dat ik mijn nieuwe witte broek vergeten was op de (gelukkig hier wèl) witte lakens van het bed... Hadden ze er netjes bovenop gelegd. Wèl héél tof personeel in de Aakash!
Effe tussendoor...
Wat val er op?
Ze leren mensen hier tèllen met de munten! Kijk naar de vingers...
Via de Ramana ashram waar het net ontbijt en voedselbedeling is...
Langs achteren eruit het pad op naar de meditatie-grotten. Gezellige klim. Goed gemediteerd en naar de tweede grot gewandeld. Mijn swami zat er nog steeds en ik wilde graag een foto... Wilde hij meer geld voor dan de paar roepies die ik 'm gaf... Tja... Abishek heeft 'm dan maar 10R gegeven. Was nòg niet genoeg... Maar toen was het voor mij wèl genoeg! Ik begreep het gewoon allemaal niet zo goed... LOL
De foto's ALLEMAAL! er is voor betaald GVD! ;-)
Wat denk je dat ie wil Abishek? Meer geld? zou ie daarom zijn hand uitsteken? Denk je? Maar nee toch... Ben je zeker?
Het loopt hier echt letterlijk vòl met die mannen. De straten zijn er letterlijk bezaaid mee want ze wonen effectief langs de kant van de weg. Oranje kleren wil zeggen alles opgegeven. Wèl mooi! En een way of life om U tegen te zeggen.
Maar dan heb IK nog wel de keuze om mijn intuïtie te laten beslissen aan wie ik wèl en aan wie ik niet of hoeveel geef...
En ja Ivo! Dat zijn jouw shorts! Héérlijk dat linnen! :-D
Dan gaan eten in datzelfde 'hotel'(resto) van gisteren maar nu curry groenten en chappati's en fruitsap.
Heerlijk! Spicy! :-P
Sikar (Shekar) gebeld en hij haalde ons daar op, via hotel naar bushalte : 200R ach ja...
Verteld dat ie ondertussen beroemd aan het worden is op internet, facebook, linkedin en twitter en natuurlijk hier... En Abishek was 'm ondertussen ook al aan het 'delen' met al zijn Indiase vriendjes en vriendinnetjes... en dat zijn er natuurlijk héél veel! ;-)
De bus... ach ja de bus... heet, stof, krap, cheap
47R ipv 57R want het was kennelijk de stop-bus om 16u... du 3u ipv 2.5u maar allerlei dorpjes gezien onderweg. En effectief gezien want ik zat voorin : beenruimte!
Maar wèl eng want al reed onze chauffeur best netjes en voorzichtig... vooral met de schoolgaande jeugd op pad op dat uur... die anderen...
Uiteindelijk in Pondi. Te vroeg uit de bus gestapt omdat ik dacht slim te zijn en niet helemaal tot de terminus te rijden... Tòch een vriendelijke taxi gevonden 100R tot thuis. Pintje gehaald want ik moest geld wisselen voor de taxi he ;-) Barota gescoord... Naar huis! Douche!
Uitpakken, eten, slapen!
Dag 24 : 26 februari : rustdag lekker puh!
Lekker lang uitgeslapen: 9.30. Oorstopjes helpen tegen de vogels en de vechtende honden Het is tenslotte ook vakantie. Ik
verrek het om nog iets te moeten voorlopig.
Geen koffie of ander ontbijt in huis dus maar het Indian
Coffee House voor Bombay Toast (55R) en koffie (30R) en badam gheer (30R) en lemon water (15R).
Zit er lekker maar wil ook naar Grinde om internet tegoed aan te
vullen en kombucha te halen.
Onderweg stop ik bij de Ashram om die nog een kans te geven.
Nu veel beter gevoel van de plek en lekker gemediteerd. Rustiger.
Nog altijd geïrriteerd door de opdringerige
dwang van de functionarissen. Nee ik ga niet in hun systeem. Ik zal wel hier
komen mediteren zonder hen. Ik moet niks van ze behalve toegang tot hun faciliteiten,
we zien wel…
Toch nadien even naar education center gegaan en binnen gelopen,
is kinderschool. Dus zeker geen lessen, groepen, etc voor volwassenen.
Bij de
Ashram post binnen gelopen. Hoeveel pakje naar België : 550R 1KG zee 770R
luchtpost, 5KG 2200R lucht alleen mogelijk. Dure grap.
Vraag langs mijn neus naar yoga classes… “next door”… “next door”… “next door”
Dat is de baas schijnt ‘t… Staat er een man met vrouw en
kind naast me die geen geld heeft maar naar Bangalore moet. Niet dat de ashram
een reisagentschap is maar ze kunnen toch waarschijnlijk in al hun rijkdom en
mogelijkheden (ze bezitten driekwart van Pondi!) die menen ergens mee helpen.
Al is het maar (bijna) gratis verblijf tot er iemand van hen naar Bangalore
gaat? Het lijkt me toch ècht wel meer en meer een ons-kent-ons systeem. Dat ze
niet iedereen kunnen helpen, snap ik best. Maar deze mensen waren best bereid
om iets te doen om te compenseren.
Ik krijg het zo langzaam op mijn heupen… en wat doe ik dan?
Wel, het is mijn beurt en ik schiet uit mijn kram als ik vraag naar yogalessen
en deze man weer zegt dat je dat maar zelf en in zelfstudie moet uitzoeken. Dat
ik nu ervaar hoe hun filosofie in mekaar zit...
Misschien fout en mijn frank zal later wel vallen zeker? Maar ik lees ‘m dan toch maar even de les
over hoe Aurobindo en the Mother die intergal yoga hebben uitgevonden, niet
zodat iedereen het nog eens zelf opnieuw zou uitvinden. Dat ik er al een heel
aantal boeken over gelezen heb. En dat ik niet geloof dat het past in hun mooie filosofie
van goedheid en gedienstigheid om iemand zomaar wandelen te sturen.
Er bovenop nog de boodschap dat dit MIJN cadeau is aan hem.
Iemand moet het vertellen… Kortom... een Joëlleke gedaan...
Gezichten! Van de mevrouw aan tafel… Een waarderende blik zo
van “nou diè gooit het even op tafel…” Of misschien raast er zoveel adrenaline
door mijn lijf dat ik me dat allemaal inbeeld? ;-)
Ineens word ik uitgenodigd om te gaan zitten etc…
“Hoeft
niet meer. U bent bedankt. Ik zoek het zèlf wel uit zoals u daarnet voorstelde.
Ik heb het gehad met de functionarissen van de ashram die de filosofie van
Aurobindo en the Mother zèlf niet naleven. Goodbye!”
Om me te kalmeren wandel ik even en vind ik me voor Grinde
waar ik mijn internet oplaad en Kombucha en batterijen voor mijn KBC kaartlezer
zoek. Die zijn weer supervriendelijk natuurlijk.
En nu naar huis, nog wat (250R) fruit kopen… Chiku’s, rode
en kleine gele bananen (hills dus uit de heuvels?), groene druiven (95R/KG)
Onderweg de yogaschool bezocht die ik op het internet gevonden heb. 500R/privé les of 400 als je er 10 neemt. Vooraf te betalen.
Massages ook niet echt goedkoop. Hoofd (10à15 minuten) 450R. Upper body 500R geloof ik.
Ga er over nadenken en eerst die andere ook bezoeken.
Thuis had ik het matras te luchten gezet en mijn lakens
buiten gehangen… lekker fris door de zon gebleekt en gedroogd.
Ice tea maken
met thee en jaggary (suikervervanger maar véél gezonder) uit Grinde.
Me geïnstalleerd
met boek op mijn voorterras.
Komt Veerappan vragen of ik met hem wil werken aan suggesties
om de Airbnb te verbeteren. Ik had een review geschreven en privé wat
suggesties gedaan aan zoon Victor en die zijn kennelijk aangekomen ;-)
Dus daar ga ik nu aan werken. Zoveel mogelijk westers verhuurklaar
maken met zo weinig mogelijk investering en werk zodat het gemakkelijk bij te
houden is. Less is more…
In ruil voor het reserveren van de plek en bijhouden van
mijn bagage terwijl ik naar Kerala ga etc. Telkens een week hier zitten en weer
tijd weg… Da’s het plan nu kennelijk ;-)
Toch effe aan gewerkt en resultaat mag er zijn : 4 pagina's
Hij was hier net... water aan laten staan (kraan open in de badkamer kunnen zij kennelijk horen...) omdat dat uitvalt als de stroom wegvalt... Bijna overstroming :-(
Oei! En ze hadden me al verteld dat Indiase manen niet graag advies aannemen... LOL dat wordt wat!
Ach als ie het doet, kan ie er alleen beter van worden... Vrouw erbij betrekken... Haar Engels is niet zo goed maar ze zal het wel begrijpen. Let's see. Don't get my expectations up too high here...
Straks misschien afspreken met de Indiërs uit Delhi die ik in Tiru ontmoette. Die zouden dan aan moeten komen...
Samen gaan eten in hun guesthouse (seaside! hoe chique! alles ècht wel mooi verzorgd maar voelt aan als een rusthuis... ;-) en iets gedronken aan de boulevard met zijn vieren (zus en vriendin mee)
Tijd vergeten... om 23.00 doet Veerapan het hek dicht... Sms gestuurd... naar zijn vaste nummer... :-$
Heb 'm moeten wakker maken...
Dag 25 : zaterdag 27 februari
Vandaag uitgeslapen, oefeningen gedaan. Gelezen... Twee uur geskypt met Laurence Jane en Benny die net thuis waren van Sex in the City... ;-) Was super tof!Daarna verder gelezen in mijn dikke boek over India dat ik van Benny mee had gekregen...
Anders geraak ik er nooit door!
Zo naar het centrum voor eten met het Bombay-team.
Morgen om 04.00 op om naar Auroville te rijden om daar de bonfire te zien voor de verjaardag van Auroville en Mother-viering. Zij gaan naar de kamer van Mother. Ook zo vroeg kennelijk!
Veerappan al gemeld dat ik vroeg buiten moest, was geen probleem, hij zou wakker worden...
Dag 26 : zondag 28 februari : verjaardag Auroville
En wat voor één :-)Ik sta op om 03.30 om tegen 4uur te kunnen vertrekken. Om Half 5 moeten we op het terrein zijn om binnen gelaten te worden. Om 5uur begint de ceremonie. Die blijkt heel summier maar later weet ik pas waarom. Ik rij midden in de nacht naar Auroville...
De Bombay-people hebben voor een inkomkaart gezorgd.
En dat leek allemaal héél bijzonder te zijn... "Nog maar een paar beschikbaar, je kunt maar best komen want het wordt héél bijzonder!" Maar aan de ingang staat er rechts iemand nog extra kaarten uit te delen en links staat 2 meter verderop iemand ze in te nemen... Typisch Auroville...
Eerst worden we weer à la Auroville naar binnen ge'leid'. Rechts zone waar je wèl foto's mag nemen (zonder flash natuurlijk!) en links zonder foto's.
Later blijkt dat rechts voor toeristen is en links voor de Aurovillièns maar dat wordt niet ech duidelijk gemaakt.
We zijn op tijd en nemen foto's in de 'foto-sectie'...
Het ligt er allemaal heel mooi bij... Er staat een 'bonfire' klaar om aangestoken te worden en er ligt een bloemenkrans rond het podium van het amfitheater.
Nu wachten... Er blijven maar mensen aankomen. Dan steken ze het bonfire aan. Op een schaal in een piramide opgebouwd.
Mensen nemen foto's in beide sectie. Mèt en zonder flash en zelfs met aan en uit-geluid van hun telefoon... Dus we kunnen ons niet meer inhouden... ;-) Bij het licht van het vuur is het wel mooi.
Kennelijk is het de bedoeling dat het vuur ongeveer dooft als de dageraad helemaal dag is geworden... Ondertussen mediteren wij maar de toeristen komen voor een show die er niet is... Het enige wat gebeurt is een geluidsband van 'Mother' in het Frans met het charter van Auroville (en in Engels en Tamil) en daarna nog een tekst van haar over uit het diepste komen en daar de kracht vinden om je doel te bereiken en nog meer dan dat.
Dus de toeristen worden onrustig, willen 'de menigte voor zijn' om te vertrekken, hebben nog andere plannen,... Anyway het is niet echt heel rustig.
Maar wèl mooi dus...
Het is gedaan en nu begint het foto's nemen pas ècht!
terwijl je door de week religieus al je spullen moet afgeven en telefoons ok, staat nu iedereen ongegeneerd overal foto's van te pakken ;-)
Wij houden ons natuurlijk in...
We komen buiten en er is niks open... Er staat niemand met koffie etc (te koop of zo he? ;-)
In het Visitors Center is gelukkig het café open maar dat kan ook geen 10000 man aan.
Blijkt dat de Auroville Bakery open is. Dan maar daarheen.
Héérlijke croissants, pain au chocolat, noem maar op!
Maar een rij! En het lijkt alsof er niet genoeg is... Blijkt dat er nog rijen met karren achterin staan... Maar je merkt toch een zekere paniek bij het personeel en dus ook bij de klanten. Alsof er niet genoeg is. Deze mensen zijn weeral niet gewend om een menigte te bedienen.
Dan... Waar kunnen we dat opeten?
Blijkt er een super gezellig café achterin te zijn. Moet je maar weten. Waar je hetzelfde gewoon kunt bestellen... Moet je maar weten. Story of Auroville...
Dan gaan zij naar Pondi want de chauffeur wil terug (om nog een rit eruit te persen).
Ik ga richting strand. Na veel en lang zoeken (de yoga school ICYER en Quiet healing resort liggen ècht wel mooi rècht aan het strand!) vind ik het enige stukje strand waar iets te doen is... surfen!
Met daar de enige plek lijkt het wel met een hang-out waar je rustig een boekje kunt lezen op het 1e verdiep... What's up café restaurant
Ik geraak aan de praat met de eigenaar Xavier en dat creëert een nieuwe kans voor mij en Auroville! :-D
Ik vertel 'm mijn frustraties en hij begint enthousiast uit te leggen.
Twintig plus jaar in Auroville, runt ook de Rève guesthouse, heeft al vanalles gedaan in zijn leven. Heeft een kamer voor me vanaf volgende week voor 350R/dag... Maandag ga ik kijken. http://guesthouses.auroville.org/index.php?param=cGFnZT1wcm9maWxlZGV0YWlsLnBocA==&id=191
Ziet er wel naar uit dat ik opgevreten ga worden door de muggen ;-)
Dat regelt mijn Aurocard, yogalessen en... hij kent iemand die sanskriet les geeft!
Dinsdag 17u komen ze samen.
Hier zat ik op te wachten :-)
Vijf slagen in één klap!
Ik houd mijn appartementje even aan want dan kan ik nog terug en heb ik gelijk mijn scooter nog.
Helemaal in de flow!
Naar huis en effe een dutje doen. Ik vraag aan Veerappan of ik die dimmer van de ventilator niet mag maken want die kan alleen maar keihard en dan is het te koud (ik word er verkouden van...) of uit en dan drijf ik mijn bed uit...
Alléé vooruit, kan ik dat dan? Ik denk van wèl... Wat kost dat? Daar gaan we...
Anyway, vervang dimmer gevonden (het is zondag) en geïnstalleerd! :-)
Stap 1 naar mijn hemeltje... Net nu ik waarschijnlijk weg ga... Die lamp betaalt ie zelf maar... (250R! :-()
Dag 27 : 29 februari : special darshan day
Is de schrikkeldag die ze in de ashram extra vieren. Dan kun je (met héél veel gezeur en opstaan om 4u 's morgens of connecties) een bezoek brengen aan de kamer van 'mother'...Maar ik doe mijn oefeningen en ga gewoon werken. Weer vergeten een petal te regelen om te mediteren...
Eerste dag na mijn week vakantie. Liggen wachten op de wekker. Had ik 'm niet gesaved dus tegen half 10 pas uit bed... Oops!
Niet echt gehaast. Ook nog een pain chocolat gaan eten en koffie bij Auroville Bakery...
Dus pas tegen 11uur op de farm... Opmerking van Krishna dat ik er om 8uur moest zijn. Maar niet verder op ingegaan...
91 lunches gemaakt! Was héél fijn om te doen.
Fijne dag. Complimenten van Krishna gekregen. Dan naar de Rève guesthouse om 15u. Vast gelegd. Eerst vanaf 7 maart de cabin van 450R/dag en dan tegen 12 maart de hut van 350R als ik dan nog niet helemaal opgegeten ben door de muggen...
's Avonds gaan borrelen en eten met Abishek in een rooftop restaurant dat me was aangeraden... en tegen 23.00 thuis. Was de poort toch al dicht maar ja ik was er echt nèt op tijd ;-)
Leest als een film, ... mooie sfeer, je voelt je blijkbaar al helemaal thuis. Veel geluk met je zoektocht en avontuur. xxx, Viviane
BeantwoordenVerwijderenJoël.... Zalig om lezen en zo ontspannen... Blij :-)... Het gaat steeds beter en beter daar, krijg bijna zi om af te komen!!!
BeantwoordenVerwijderenKnuffel x Ann
hey Broertje, weer effe bijgebeend, wat een waterval zeg, maar ook heel interessante trip, ik leer iedere dag bij.
BeantwoordenVerwijderenAls je richting Kerala gaat, laat het effe weten, Kumar zit ginder, da's zijn streek ;)